ใจของเรา

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะบอกไงดี วันนี้ก็รู้สึกเหนือยๆ เหมือนไม่อยากให้ใครวุ่นวายอะไร และรู้ตัวว่าหงุดหงิดง่ายซะเหลือเกินในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ใครมาวุ่นวายทั้งคำพูด ทั้งท่าทางเมื่อไรเป็นต้องเจอเกษสวนให้เจ็บแสบทันที นะวันนี้ก็รู้สึกเหมือนว่าไอ้เยืื่อบางๆ ของความอดทน ความไนส์แสนดีของไอ้เกษกำลังจะขาดหละ กลัวว่าใครจะเจอลูกหลงเข้าให้ แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่มาช่วยทันเวลา ในเวลาที่สับสนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร หรือจะทำไงดี งานก็วุ่นซะเหลือเกิน สิ่งที่คาดหวัง คนที่จะช่วยก็หดหาย จนเกษต้องกลับมานั่งคิดว่าจะทำไงต่อไป และรู้สึกว่าเกษหย่อนลงในเรื่องของการระวังตัว วันนี้ได้แปลให้พี่แซมที่แบ่งปันในเรื่องท่าทีที่เรามีในใจกับคนที่หลงทำบาปไป แน่นอนแหละว่ามันกินใจเกษสุดฤทธิ์ หลายคำพูดด้วย เรื่องที่พระเยซูตอบสนองอย่างไรกับหญิงโสเภณีที่ถูกกล่าวหา มนุษย์อยากทำให้คนๆ นั้นละอายขายหน้า และเราก็มีข้ออ้างต่างๆ นานาที่จะประจานคนอื่น แต่พระเจ้ากลับยอมรับแต่ก็ไม่มองข้ามความบาป แต่ก็ไม่ได้กล่าวหาหรือต่อต้านจนเป็นเรื่องใหญ่ แต่ตรงกันข้าม กลับให้กำลังใจ พระเจ้าต้องการให้เราได้รับการเยียวยารักษาและได้ฟื้นฟูในความสัมพันธ์กับพระเจ้า กับคนอื่นๆ พระเจ้าอยากให้เราได้เปลี่ยนแปลง กลับใจเสียใหม่จริงๆ ส่วนตัวเกษเองที่ทำบาปอยู่เสมอก็รู้ซึ้งว่าเราต้องการความรัก การยอมรับจากพระเจ้าจากคนอื่นแค่ไหน เพื่อที่เราจะยืนขึ้นใหม่ และทำตัวดีๆ อีกครั้ง แต่ในด้านที่จะยกโทษให้คนอื่นที่เค้าทำผิด หรือเมื่อเราจับได้คาหนังคาเขานี่สิ เกษยังไม่เคยได้ทำตามแบบอย่างของพระเยซู การมีชีวิตที่บริสุทธิ์ก็ยากเหลือเกินนะ แต่พระเจ้าก็ไม่ได้คิดว่าเราจะทำไม่ได้ ณ. เวลานี้เกษก็รู้สึกมั่นคงขึ้นแล้วว่าตัวเองจะไม่ทำอะไรเพราะสนใจว่าคนอื่นจะจับผิดได้ไหม หรือว่าเค้าจะตอบสนองต่อเกษอย่างไร ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์มาทันเวลาและช่วยเราได้เสมอ การที่เกษได้เงียบต่อหน้าพระเจ้าแล้วทบทวนสิ่งที่อยู่ในใจ ขอโทษ ได้รับการยกโทษ ยกโทษให้คนอื่น แล้วก็ปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ ทำให้รู้ว่าอำนาจแห่งความรักของพระเจ้าสามารถเปลี่ยนแปลงเราได้จริงๆ โดยที่ขจัดความกลัวของเราออกไป ขอบคุณพระเจ้าอีกครั้งที่สิ่งที่พระเจ้าทำในใจ

เอาหละ แค่นี้ก่อนหล่ะกัน ไว้ติดตามกันต่อไปครั้งหน้า
เกษ

การถูกถ่ายอวัยวะใหม่

ยอมรับเลยนะว่า ที่ได้นั่งฟังตลอดระยะเวลาหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ในที่ประชุมเป็นเรื่องที่อัศจรรย์มากที่เกษทุ่มความสนใจทั้งหมดไปยังคำสอนของคุณ Catherine เกี่ยวกับเรื่องราวลูกชายของเขาที่ชื่อ Jordan ที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ปี ค.ศ. 2004 ซึ่งเป็นเรื่องราวที่พระเจ้าทำงานภายในชีวิตและจิตใจของเธอ กับครอบครัวมาตลอดเวลาสำหรับลูกชายผู้เป็นที่รักของเขาได้คลอดออกมา เทียบดูแล้วลูกชายคนนั้นก็อายุเท่ากับเกษเลยก็ว่าได้ และสิ่งที่เกษได้สัมผัสถึงก็คือความรักและความห่วงใยของคนเป็นแม่ที่ถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูด ความยากลำบากแต่ก็อดทนกับความเจ็บปวดทั้งที่สายตายังจดจ้องอยู่กับความหวังว่าลูกชายของเขาได้มีสุขภาพที่ดีขึ้น และการปลูกถ่ายปอดและหัวใจของลูกชายจะเกิดขึ้นในเวลาที่เหมาะสมของพระเจ้า เรื่องราวเหล่านี้เป็นพยานได้ดีเกี่ยวกับงานที่พระเจ้าทุ่มทุนทำอย่างเต็มที่เพื่อหนึ่งชีวิต แล้วไหนจะรวมถึงคำอธิษฐานของคริสเตียนที่ได้ร่วมกันอธิษฐานเผื่อชีวิตลูกชายของเขา
สิ่งที่เสียดแทงเข้ามาอย่างลึกในใจของเกษก็คือความเสียใจที่แม่คนนี้มีเมื่อต้องฝังลูกชายทั้งที่อายุของชายหนุ่มคนนี้ยังไม่ถึงยี่สิบสามด้วยซ้ำ เค้าต้องฝังลูกชายตัวเองและเสียงร่ำร้องอยู่ข้างในใจของเขาที่เจ็บปวดได้ให้ประสบการณ์แก่เค้าว่าพระเจ้าเองก็ทรงเจ็บลึกเมื่อต้องฝังลูกชายที่เป็นส่วนหนึ่งของพระองค์ในอุโมงค์เช่นกัน ลูกชายที่ถูกฝังไปนั้นก็คือพระเยซูคริสต์ พระเจ้าได้เข้าใจและอยู่ในความรู้สึกที่ไม่ต่างอะไรไปจากเราเลยแม้แต่น้อย เพราะพระองค์เผชิญกับมันด้วยตนเองก่อนแล้ว ดังนั้นพระเจ้าจึงรู้ว่าจะปลอบใจเราอย่างไร
นี่คือความคิดที่ถึงเกษว่า เกษไม่ได้เผชิญสิ่งต่างๆ เพียงลำพัง พระเจ้าพิสูจน์และทำให้เห็นแล้วว่าพระองค์ก็เจ็บไม่ต่างอะไรจากเรา เมื่อเราเจ็บ พระองค์มีความสุขยิ่งไปกว่าใครเมื่อเราเองมีความสุข พระองค์ร้องไห้หนักเมื่อเราระเริงอยู่ในความบาปแต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่จะรังเกียจรังงอนผลักไสไล่ส่งเราจากอ้อมกอดของพระองค์
และอีกความคิดที่เกษต้องย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า เมื่อเกษได้เปลี่ยนหัวใจใหม่จากพระเยซู ซึ่งเป็นหัวใจที่พระเยซูยอมถ่ายให้เพื่อเกษจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ เกษจำเป็นที่ต้องใช้ยาพิเศษเพื่อรักษาสภาพหัวใจและปรับให้มีการประสานกันอย่างกลมกลืนกับร่างกายของเกษ ซึ่งนั่นก็คือพระคำของพระเจ้า เป็นพระคำที่เราใช้เพื่อป้องกันการแพร่เชื้อหรือการอักเสบ และขจัดสิ่งต่างๆ ที่จะทำลายหัวใจใหม่ เปรียบได้กับชีวิตของเราเองจะต้องมีการบำบัดและเราจะต้องปฏิเสธสิ่งที่จะทำลายอวัยวะใหม่ที่เราพึ่งได้รับการปลูกถ่ายใหม่ พระคำของพระเจ้า หรือพระคัมภีร์ก็คือยาชนิดนั้นแหละ และนี่ยิ่งทำให้เกษเฝ้าคอยการเรียนรู้กับพระเจ้าอยากลึกซึ้งมากขึ้นจากพระคัมภีร์ เป้าหมายที่จะทำโรงเรียนเรียนพระคัมภีร์ก็เร้าให้เกษกระตือรือร้นมากขึ้น ดีใจจังที่พระเจ้ายิ่งใหญ่ และเข้าใจความต้องการของเกษก่อนที่เกษเองจะรู้สึกถึงความต้องการนั้นด้วยซ้ำ และเกษเชื่อว่าในเวลาของพระองค์ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะเข้าที่เข้าทางอย่างดี ขอบคุณพระเจ้าค่ะที่อยู่กับเกษเสมอ และไม่ยอมให้เกษต้องมานั่งเศร้า หรือรู้สึกแย่กับตัวเอง แต่พระเจ้าก้าวและใช้คนของพระองค์มาหนุนใจเกษมีกำลังขึ้นใหม่ แม้ว่าวันนี้เกษยังไม่รู้ว่าเกษจะจบวันเวลาวันนี้ด้วยความรู้สึกอย่างไรก็ตาม แต่เกษอยากให้พระเจ้าได้เข้ามาในชีวิต ในความคิดตลอดเวลา เพื่อว่าไม่ว่าเกษจะเลือกทำอะไร หรือตัดสินใจอะไร เกษจะให้คุณค่ากับพระเจ้าเหนือกว่าความต้องการของตัวเอง
"พระเจ้าคะ ขอบคุณที่พระเจ้าเฝ้าทุ่มเทและทนุถนอมชีวิตของเกษมาตลอดเวลา ขอบคุณที่พระเจ้าเลือกและเห็นคุณค่าในตัวเกษก่อนที่เกษเองจะเข้าใจถึงสิ่งเหล่านี้ได้ ขอบคุณที่ในขณะที่เกษยังเป็นคนบาป พระองค์ก็เลือกที่จะตายเพื่อเกษเพราะความรักหมดใจที่พระองค์มี ขอบคุณที่พระองค์ไม่ได้หวงสิ่งดีใดๆ ไว้กับตัวเอง เพราะแม้แต่ชีวิตลูกชายคนเดียวของพระองค์ พระองค์ยังมอบใหักับเราทุกคน ขอบคุณที่สายตาของพระเจ้าจดจ้องอยู่ที่เราเสมอ ขอบคุณค่ะคุณพ่อที่รัก"