อยู่เจียงฮายเจ้า

ณ. บัดนี้นู๋เกษพำนักอยู่ที่เชียงรายเจ้า

ทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี สบายดีและหลายๆ อย่างกำลังปรับตัว การเต้นก็ชอบมากขึ้น แต่ต้องอ่านหนังสือเป็นกองเลยนะ อธิษฐานเผื่อสำหรับความสะดวกของร่างกายด้วยนะเพราะว่าตอนนี้รู้สึกตัวเองแข็งๆ ไงไม่รู้ ยากนิดนึงไม่รู้ว่าจะเป็นไง .... แต่ก็จะทำให้ดีที่สุดจะเรียนให้เต็มที่เพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้าและจะทำให้ความฝันของตัวเองที่มีให้ประเทศไทยสำเร็จ .... สั้นๆ แต่ล้นด้วยใจความว่า คิดถึงมากเลย ดูแลตัวเองกันหน่อยนะอากาศร้อนๆ พระเจ้าอวยพรค่า

รายงานตัวขาแสบชอบป่วน

ซาหวาดดีเจ้าค่ะ

ตอนนี้ยังคงมีชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าที่มีที่พักผ่อนในระยะหนึ่งและได้ทำงานที่ต้องทำให้สำเร็จเรียบร้อย ตอนนี้ก็มีอีกหลายอย่างที่กำลังวุ่นๆ ก่อนที่จะได้ออกจากกรุงเทพฯอย่างผาสุก ขอบคุณพระเจ้าที่ได้มีโอกาสใช้เวลากับเพื่อน และน้องๆ บางคนเท่าที่มีโอกาส ขอบคุณพระเจ้าที่นำเกษมาฟื้นใหม่ในจิตวิญญาณ เป็นอะไรที่น่าตื่นเต้นมากที่จะก้าวไปสู่จุดใหม่ และบทเรียนจาก 2 ปีที่ผ่านมายังไม่เคยทำให้เกษลืมว่าพระเจ้าทำอะไรบ้างในความคิดของเกษเลยนะเนี่ย เป็นปลื้ม ...

สุขสบายดีเจ้าค่ะ ทั้งฝ่ายร่างกาย จิตใจและจิตวิญญาณ วันนี้มีหงุดหงิดและเสียความรู้สึกอยู่บ้างกับความผิดพลาดและความขี้เกียจของตัวเองแต่ก็นะ ..... ทำไงได้ เมื่อเราพลาดไปแล้วกระทบก็ต้องมานั่งแก้ แต่ตอนนี้ก็ไม่มีกำลังนั่งแก้แล้วค่ะ งานล้นมือเลยอิอิ .... เอาเถอะ แบบว่าอะไรจะเกิดก็เกิด เกษเป็นแค่มนุษย์มีเวลาที่แสนจำกัดเลยทำให้ไม่สามารถจัดการทุกเรื่องด้วยกำลังของเกษเองได้ สุดที่เหลือก็แล้วแต่สติปัญญาที่พระเจ้าให้กับแต่ละคนที่จะแก้ปัญหาเถอะ .... ทำดีที่สุดแล้วค่ะ

ใกล้ไปแล้ว ดีใจ แต่นะลืมนับวันเวลาได้ไง แปลกมากนะ ปกติแล้วเกษจะชอบนับในเวลาที่เกษจะทำอะไร แต่นี่เหมือนลืมตัวเลย ตื่นเช้าขึ้นมาก็คิดว่าวันนี้เป็นอีกวันต้องทำอะไรบ้าง แต่พอคิดอีกที เอ๊ะนี่มันเหลือแค่สองวันเองนะ ต้องไปเชียงรายแล้ว วันมะรืนนี้แน่ะ อิอิ ... ช่างเถอะ ไม่คิดมาก โหๆๆ นี่แหละเกษหละ แต่ความจริงก็คือว่า เกษอยากตั้งใจทำในสิ่งปัจจุบันที่พระเจ้าให้ ให้ดีที่สุด จริงอยู่ว่าอนาคตเกษต้องวางแผน ก็เกษวางแผนเสร็จแล้วไง ก็แค่รอให้เกิดขึ้น แต่ในเวลาเดียวกันต้องจัดการกับเวลาในปัจจุบันด้วย ทำให้ดีที่สุด รู้สึกมีสันติสุขและมั่นคงมากขึ้นนะ ยิ่งวันนี้เป็นวันที่ตื่นขึ้นมาด้วยฝันร้ายน่ากลัวแบบนั้นด้วยแล้ว ยิ่งทำให้รู้หวาดไหวมาก แต่พระเจ้ายิ่งใหญ่และเข้าใจ คำพูดในข้อพระคำก็ผุดขึ้นมา อย่ากลัวเลย เพราะเราจะอยู่กับเจ้า เราจะช่วยเจ้า และเราจะฟังเจ้า เกษก็เปรียบเหมือนเด็กน้อยที่อยากมีกำลังและความเข้มแข็ง แต่ในที่สุดเมื่อพระวิญญาณนำ เกษก็จะเรียนรู้จากฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณจริงๆ

ตอนนี้เกษไม่สนใจว่าเกษทำอะไรอยู่เพื่อใคร แต่ที่รู้แน่ๆ จะทำเพื่อพระเจ้าและให้พระเจ้าคนเดียวได้รับเกียรตินี้ เด็กตัวร้ายจอมป่วนกำลังก้าวไปสู่สิ่งใหม่เลยตื่นเต้นและอยากแสดงกำลัง อธิษฐานเผื่อหน่อยหละกันที่วันนั้น (วันที่พระเจ้ายิ้มรับอย่างดีใจ) จะมาถึงนู๋เกษ (ให้ตานู๋เกษเห็น ให้จิตใจสัมผัสได้) แค่นั้นก็พอใจแล้วค่ะ ... เดินต่อไปกับพระเจ้าเนาะ ว่าไหม?????

คิดถึงน๊า ดูแลตัวเองกันด้วยทุกๆ คน อธิษฐานเผื่อจ๊ะ
นู๋เกษ

อืม .. สุดท้ายแผนการก็เปลี่ยนแปลง

นับจากวันนี้ นู๋เกษก็ยังพำนักรักษาตัวอยู่ในกรุงเทพ เจ้าค่ะ ไม่รู้เหมือนนะ ว่ามาลงอีท่านี้ได้ไงแต่ที่แน่ๆ น้ำพระทัยของพระเจ้าแต้ๆ

เรื่องของเรื่องก็คือว่า พี่ตุ้ยอันเป็นที่รักเพิ่งจะจากไป ปีนี้นับว่าเกษสูญเสียคนที่เกษรักและห่วงใยไปเยอะนะ แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือว่าเกษเห็นความสัมพันธ์ที่เป็นหนึ่งเดียวกันผ่านทางเหตุการณ์และหัวใจของพี่น้องหลายๆ คนที่พี่ตุ้ยเข้าไปมีส่วนกระทบได้ยินดีที่จะถวายตัวในการรับใช้ทดแทนเวลาที่พี่ตุ้ยไม่มีอยู่บนโลกใบนี้แล้ว ... บางครั้งเกษก็ตั้งคำถามกับพระเจ้าว่า คนที่อยากจะไปใจจะขาดอย่างเกษ ทำไมพระเจ้าไปรับเอาไปซะ แต่เวลาแต่ละคนก็ต่างกันไป พระเจ้าหยิบยื่นสิ่งต่างๆ ให้อย่างไม่เหมือนกัน เกษมีความรับผิดชอบอีกเยอะ และที่สำคัญเกษอยากรู้จักกับพระเจ้าให้เยอะกว่านี้ ก่อนที่จะไปเจอหน้าอย่างจริงๆ จังๆ กับพระเจ้าเนาะ ....

ตอนนี้ก็ยุ่งๆ อยู่กับงานแปลขอรับ เลยวุ่นไปวุ่นมา แต่ก็สนุกดีได้มีงานทำไม่ต้องมานั่งคิดอะไรเยอะ และไม่ต้องมานั่งเครียดอยู่ ได้พักผ่อนด้วย เพราะที่ผ่านมาก็ทิ้งเวลาไปกับการอยู่กับเพื่อน แต่เกษน่ะประเภทชอบอยู่คนเดียว ดังนั้นมีเวลาสักหน่อยอยู่คนเดียวก็ได้สบายใจและพักผ่อนดีขึ้น ส่วนเพื่อนๆ ก็ต้องหาโอกาสกลับมาคุยกันใหม่อีกครั้ง แต่ว่านะ เกษเห็นการเติบโตในชีวิตของเพื่อนๆ เกษแล้ว ไม่จำเป็นที่เกษจะเป็นคนนำทางพวกเขา แต่จะคอยแนะ และให้กำลังใจต่อความฝันที่พระเจ้าใส่ไว้ให้ในแต่ละคนต่อไป ณ เวลานี้ เกษต้องแยกออกไปแล้ว เพื่อดูแลในสิ่งที่พระเจ้ามอบให้

บางทีการอำลาต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็เป็นการยากมากนะ เกษกำลังพยายามอำลาตัวเองออกจากสิ่งเก่าๆ หลายๆ อย่าง เพื่อที่จะเข้าไปสู่สิ่งใหม่และเสาะหาน้ำพระทัยของพระเจ้าอย่างจริงจัง พระเจ้าสัตย์ซื่อนะ ถ้าเราขอ มีเหรอ ที่พระเจ้าจะไม่ให้ เพียงแต่เกษต้องจดจ่อรอคอยด้วยความตั้งใจในการอธิษฐานและมุ่งมั่นให้ชีวิตนี้ถวายเกียรติแด่พระเจ้าก็เท่านั้น ... ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ไม่เคยสำเร็จถึงขั้นที่ว่านี้สักที นี่แหละมนุษย์หละ ..... เอาเถอะอยากบอกว่าคิดถึงเพื่อนทุกๆ คน รักเพื่อนทุกๆ คนและหวังว่าอีกไม่นานเราจะมีช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันอย่างความรักและสันติสุขใจนะ ขอพระเจ้าอวยพรทุกๆ คน รักมากเลย

นู๋เกษ