คืนสู่เหย้าแล้วเจ้า

อ่ะนะ ก็แค่อยากประกาศให้ชาวโลกได้รับรู้ว่าข้าพเจ้าได้มาอยู่บนแผ่นไทยให้เป็นเรื่องเป็นราวกะชาวบ้านเค้าแล้วดิ ตอนนี้ก็สับสนกับเวลาหน่อยๆ นอนๆ กินๆ ทำงานๆ เล่นๆ ไป ยังไม่ได้เต้นให้เป็นบ้าเป็นหลังเหมือนตอนที่อยู่ในโรงเรียน แต่ก็นะ คิดถึงการเต้นขึ้นมาตะหงิดๆ แล้วจิ คงจะได้ฝากข้อความให้ชวนปวดหมองเล่นๆ บ่อยขึ้นแหละ ทำไมน่ะเหรอ? ก็นู๋เกษกลับมาแล้วไง ได้ใช้ภาษาไทย กินอาหารไทยและป่วนแบบไทยๆ (ที่ออกจะน่ารัก แหงะ) เอาเหอะ อัพไว้ให้แค่นี้ก่อนหล่ะกัน ไว้ว่ากันใหม่โอกาสหน้าเจ้าค่ะ บาย