แพ็คเวลาใส่ขวดแก้วได้ไหม?

Tuesday, February 22, 2005

หวัดดีค่ะ...

วันนี้ก็อยู่ในอารมณ์ซึ้งนะ เพราะกำลังฟังเพลงซึ้งๆ เฮ้อ ..... อีกแค่ 6 วันเองนะ หลากอารมณ์กำลังเร่เข้ามาให้รู้สึก ทำไงได้หละ เป็นคนที่จากไปเนาะ ไม่ใช่คนที่จะอยู่แล้วคนอื่นจากไป ก็รู้สึกอย่างที่ผู้หญิงทั่วไปจะรู้สึกนั่นแหละ หลายๆ สิ่งหลายๆ อย่างที่พระเจ้ากำลังปั้น ก็กำลังก่อตัวขึ้นเพื่อผลดีในวันข้างหน้า

ตอนนี้ก็ต่อสู้กับอารมณ์และการที่จะไม่ร้องไห้ ทรมานสิ เก็บของไปอยู่กับอารมณ์ไปเรื่อยๆ เหนื่อยนะ เข้าใจความรู้สึกของซาร่าก็ตอนนี้แหละ ในเวลาที่เป็นฝ่ายจากไป หลายสิ่งที่เราต้องตัดสินใจและเลือก เศร้าที่ว่าเกษใช้เวลาได้น้อยมากกับทุกๆ คน เนี่ยจะร้องไห้ทุกครั้งที่มีคนพูดถึงการจากไป ใช่เกษไม่เข้มแข็งและไร้ความรู้สึกขนาดนั้น ....

อธิษฐานเผื่อด้วยหละกัน ระยะเวลา มันเหลือแค่ 6 วันเท่านั้นเอง เศร้าจริงๆ และไม่รู้ว่าจะวางแผนอย่างไรที่จะให้สิ่งที่ดีที่สุดกับทุกๆ คน ... ไงก็ตาม อยากบอกว่าพระเจ้ายิ่งใหญ่ ทำสิ่งที่ยากให้ง่ายสำหรับเกษ และเกษต้องรอต่อไปว่าจะเป็นอย่างไร ขอพระเจ้าได้รับเกียรติในชีวิตของเกษด้วยเถอะค่ะ

15 กุมภา เนาะ

Tuesday, February 15, 2005

ในวันนี้ ... สวัสดีอีกรอบเจ้าค่ะ

เป็นไงกันมั่ง ... คิดถึงจัง... ณ เวลานี้เพื่อนๆ หลายๆ คนกลับมาจากดีทีเอสแล้ว และเกษได้ใช้เวลาด้วยเพียงเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะว่าความจริงแล้วเกษต้องวุ่นอยู่กับงานน่ะค่ะ นี่ก็เหลือแค่อีก 1 อาทิตย์กับอีกไม่กี่วันที่เกษจะไม่อยู่ในกรุงเทพฯแล้ว ตอนนี้แผนการณ์ก็เปลี่ยนสลับไปสลับมา ขอบคุณพระเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น และทำให้หลายสิ่งเข้าสู่สภาวะที่ชัดเจนขึ้น เวลาที่เกิดปัญหาก็ต้องปิดตาฝ่ายโลกที่มองด้วยความไม่เชื่อ และเปิดใจดูว่าพระเจ้าจะทำอย่างไร เปิดตาฝ่ายวิญญาณที่จะเข้าใจและเห็นความจริงได้ชัด บางทีท่าทีของเราก็ถูกพระเจ้าตรวจตราอยู่ตลอด และทำให้เกษคิดมากขึ้นว่าเกษจะทำอะไรอย่างไรต่อไป ... ไม่ได้เป็นคนเก่ง ไม่ได้เป็นคนที่สมบูรณ์แบบใช่ไหม แต่ที่มีชีวิตอยู่ได้ในทุกวันนี้เพราะพระเจ้าเท่านั้นที่ช่วยเหลือมาตลอด มีกำลังใจ มีความรักและความเข้าใจจากพระเจ้าที่ใส่ให้เต็มถังใจเลย ...... ปลายทางที่เกษเห็นเกี่ยวกับชีวิตเกษ พอที่จะเรียกว่าความหวังได้บ้าง พอจะเห็นความมั่นคงที่พระเจ้าจะสร้างให้เหมือนดังภูผา จริงๆ ก็ต้องยึดความหวังนั้นแล้วก้าวเดินไปต่อ หลายๆ ครั้งที่ไขว้เขว แทบจะรอคำตอบจากพระเจ้าไม่ได้เลย แต่พระเจ้ายิ่งใหญ่สุดๆ ให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเกษ และเพื่อคนอื่นๆ ทุกคน ตอนนี้ก็ใช้เวลาในการอ่านหนังสือและทำอย่างอื่นบ้างเพื่อที่จะช่วยให้เกษเติบโตยิ่งขึ้นในฝ่ายวิญญาณ เกษต้องดูแลตัวเองแล้ว ไม่อาจจะอยู่ในระบบที่บ้านใจเดียววางไว้ตลอด นั่นคือเกษต้องดูแลจิตวิญญาณของตัวเอง และเลือกในสิ่งที่พระเจ้าให้ เพื่อจะเติบโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่ในฝ่ายวิญญาณ ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วนอกจากการอยู่สนิทกับพระเจ้า และเผชิญชีวิตในแต่ละวันด้วยสติปัญญาที่พระเจ้าให้ ... วันนี้เป็นวันเกิดของพี่ชองอาร์ ผู้หญิงชาวเกาหลีที่เกษรักและรอคอยการได้พบกันอีกครั้ง จึงอยากฝากข้อความนี้ไปยังคนๆ นั้น ว่าเกษยังคงยึดการเป็นตัวอย่างที่ดีของพี่ชองอาร์ ที่จะดำเนินชีวิตในแต่ละวัน เคยร้องไห้และคิดถึงพี่มากๆ แต่ในวันนี้เกษจะเข้มแข็งขึ้น จะเอาแบบอย่าง และให้ชีวิตเกษเป็นเหมือนต้นไม้ใหญ่ให้คนอื่นได้พึ่งพิงเหมือนอย่างที่พี่ได้ทำกับน้องๆ ทุกคนในเมืองไทย รักและคิดถึงพี่สาวที่แสนดีคนนี้ไปตลอด และพระเจ้าเสริมกำลัง เรี่ยวแรง และเป็นที่ผู้ช่วยพี่ชองอาร์ในทุกๆ ทาง ... จะอธิษฐานเผื่อพี่สาวคนนี้เสมอ ขอพระเจ้าอยู่กับพี่และอวยพรพี่ เพื่ออีกหลายๆ ชีวิตที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของพี่จะกลายเป็นพี่น้องในพระคริสต์ร่วมกัน ..... พระเจ้าอวยพรค่ะ

แฮปปี้วาเลนไทน์เดย์

Monday, February 14, 2005

หวัดดีค่า

นู๋เกษรายงานตัวเจ้า ... ไม่มีอะไรเป็นพิเศษแค่อยากอวยพรเนื่องจากวันวาเลนไทน์นี่แหละ อย่าเป็นคนไม่มีคู่เหมือนอย่างเราเชียวนะ อุอุ ไม่ใช่จ๊ะ แค่มีความปรารถนาให้ทุกคนส่งความรักให้ซึ่งและกันอย่างที่พระเจ้าทรงเป็นความรัก จริงๆ แล้วยอมรับว่าเครียดหน่อยๆ ที่เดินไปทางไหนก็เห็นมีคู่รักเต็มไปหมดนะ ทั้งคู่ที่เหมาะสมและคู่ที่ผิดตามพระคัมภีร์ เศร้าใจที่วันนี้จะมีผลกระทบต่อชีวิตของหลายๆ คนโดยที่หลายคนบอกว่าตัวเองมีความรัก แต่จริงๆ ไม่ใช่ความรักเลยแม้แต่น้อย .... ความรักที่แท้คือการให้ ให้ทั้งชีวิตอย่างที่พระเยซูทำจริงไหม? ดังนั้นเกษจึงอยากให้ความรักกับทุกคน แม้ว่าเราจะไม่เป็นคนโรแมนติกเอาซะเลย หรือว่าไม่รู้ว่าจะแสดงความรักอย่างไร ... แต่ลึกๆ ในใจอยากให้ทุกคนเต็มล้นด้วยความรักที่จริงใจต่อกันและกัน ความรักบดบังความผิดและความเห็นแก่ตัวทุกประการนะจ๊ะ ... ขอให้มีความสุขกันจนถึงที่สุดนะจ๊ะ บายครับป๋ม

อิอิ .. เปิดรับอาทิตย์ใหม่อีกทีนึงนะ

Monday, February 07, 2005

ซาหวาดดีก๊ะป๋ม ... เหล่าบรรดาซามาชิก๊วน กวน

รายงานตัวเจ้าค่ะ นู๋เกษประจำกองตามเคย ... มีงานเยอะล้นมือเลย และแผนการก็ต้องวิ่งเปลี่ยนไปตามปัจจุบันทันด่วนเลยขอรับ ... แทบจะขยับตัวไม่ได้เลยว่างั้น นะ ... เวลานี้ก็กำลังปรับตัวกับสิ่งใหม่และการที่จะต้องวางตำแหน่งและหน้าที่ให้กับคนอื่นด้วย ซึ่งไม่ยากอย่างที่คิด แต่สิ่งที่จะท้าทายกำลังคืบและคลานเข้ามา ก็คือการเป็นล่ามผู้อำนวยการกับโรงเรียนนมัสการนี่แหละ แหมนะ ยินดีที่จะได้เจอหน้าเพื่อนๆ ในแก๊งกวนๆ ที่ยึดอาชีพไปดวลกันแถวเชียงใหม่ จบๆ ซะทีเนาะกับดีทีเอสและคงจะพกเอาเรื่องต่างๆ นานาล้นหมองมานั่งเข้าเม่าเล่าให้ฟัง 3 เดือนก็ไม่จบแน่เลย จริงม๊ะ ... เอาเหอะ ทางนี้รอจนเหงือกจะแห้งแล้วคิดถึงเพื่อนเป็นที่สุด คงจะมีพอมีเวลาที่จะซามะคีธรรมกันต่อไปอีกหน่อยอ่ะนะ ... ว่าไปแล้วก็ แทบจะรอให้ถึงวันอาทิตย์ไม่ได้แฮะ

สั้นๆ แค่อยากอัฟเดทตัวข้าเจ้าและอยากอัฟเกรดการใช้ภาษาในระดับที่ป่วนหัวให้เยอะ โอ๊ะ จะมีใครอ่านไหมเนี่ย??? อ่ะนะ จะลดๆ ความป่วนประสาทในโอกาสหน้า แม้ท่านปวดหัวกับการอ่าน ยาหม่องเป็นยาสามัญประจำบ้าน ก็รีบหาเก็บไว้ใช้ซะ (จะได้ค่าโคนามั้ยเนี่ย?) อิอิ คำสั้นๆ นะขอรับ พระเจ้าอวยพร --- ไว้เจอกันใหม่พรุ่งนี้เจ้าค่ะ

ส่งท้ายกันหน่อย

Friday, February 04, 2005

เนี่ย... อยากบอกว่า ... เฮ้อ จะได้พักผ่อนซะที อุอุอุ วันหยุดมาเยือนทั้งที นะ...

ไม่มีอะไรเยอะ แค่จะบอกว่าวันนี้เจอหน้าเจ้าหน้าที่ใหม่ที่จะมาคุมฐานทัพที่นู๋เกษตั้งอยู่ มันดีหน่อยก็งานนี้นู๋เกษเคลื่อนย้ายตัวเองไปทำเกี่ยวกับการแปลอย่างเต็มระบบ ..และเรื่องอีเมล์และเรื่องอื่นๆ จะปล่อยให้เป็นหน้าที่คนอื่นรับผิดชอบต่อไป ... เหลืออีกแค่ 3อาทิตย์เองครับพี่น้องที่รัก .. แหวะ .. ไม่ค่อยดีใจมากเท่าไหร่ เพราะซีนนี้มีเศร้าเคล้าเข้าไปหน่อยๆ แหละ ชอบก็ตรงที่จะตื่นสายได้(มั่ง) และใช้เวลากับพระเจ้าได้เท่าที่ต้องการ และมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้หลังจากนี้ ... ประมาณว่าพักผ่อนสักระยะ ก่อนจะเข้าสู่การอบรมอีกรูปแบบที่เชียงรายว่าไปแล้วตอนนี้เกษเองก็ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ เกี่ยวกับทางนั้น ก็วางไว้กับพระเจ้าหมดแล้วนี่...

ตอนนี้ก็มาสู่ระยะที่ต้องพยายามกลับคืนสู่ปกติทางจิตวิญญาณและจิตใจ ก็จะตั้งมั่นกับพระเจ้าให้มากขึ้นอยากให้ชีวิตของตัวเองก้าวเข้าสู่การออกดอกออกผลและมีอิทธิพลที่ดีต่อผู้คนรอบข้าง อยากรักพระเจ้าให้มากขึ้น อยากเข้าไปสู่การรับใช้แบบเต็มตัวและอยากใช้ชีวิตโสดให้สุดๆ ไปเลย ธรรมดาผู้หญิงความคิดจะมีหลายรูปแบบ ตอนนี้ก็เลิกที่จะคิด เลิกที่จะติดตามคนอื่นมากกว่าพระเจ้าแล้วค่ะ เพราะเห็นความสำคัญของความสัมพันธ์และคิดว่าน่าจะให้ความสัมพันธ์ทุกอย่างเป็นไปในแบบเพื่อนจึงจะดีที่สุด เนาะ... กำลังพยายามอยู่ท่ามกลางความอ่อนแอและกลัวที่จะล้มเหลวของเกษ ก็มีแต่พระเจ้านี่แหละเป็นที่ยึดได้ในทุกๆ ครั้ง เดินต่อไปกับพระเจ้าและจะอยู่กับพระเจ้าจนเป็นเวลาของพระเจ้าจริงๆ เอาหละพระเจ้าอวยพรค่ะ มีเวลาที่ดีนะในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ .. บาย

Diseño original por Open Media | Adaptación a Blogger por Blog and Web