ต้องเดินต่อไป

หวัดดีเจ้า

ไม่อยากเชื่อเลยว่าเวลาก็ผ่านไปเร็วเหมือนกัน นี่นะ ก็ปาเข้าไปสู่เดือนที่ 3 กว่าๆ แล้วที่พักอาศัยอยู่ที่เชียงราย แต่ในความรู้สึกก็มันนานนะ เหลืออีกเดือนกว่าๆ จะป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้ จริงๆ แล้วชีวิตของนู๋เกษก็เสาะแสวงหาอะไรที่ท้าทาย และบ้าระห่ำอยู่ไปเป็นปกติสุขชนทำมากกว่า แต่นะ ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรเด็ดดีมาให้ตื่นเต้นเลย เฮ้อ....

นับตั้งแต่รู้ว่าตัวเองกำลังเลื่อนลอย ก็นะ พระเจ้าไม่เคยทำให้เกษว่างกับการไม่คิดเลย หลายๆ ครั้งที่เกษอ่านข้อพระคัมภีร์ เป็นเหมือนบทท้าทายให้เกษลองทำดู ลองอธิษฐานแบบนี้ดู ลองมีความเชื่อแบบนั้นดู แล้วในที่สุดก็ทำให้เกษเห็นบทการทำงานที่พระเจ้าอวยพร แม้ว่าวันนี้เกษยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนจากพันธกิจ แต่ว่าพระเจ้าก็ปลอบใจและให้บทเพลงในใจแก่เกษ และที่สำคัญทำให้เกษก้าวต่อไปได้ในแต่ละวันโดยปราศจากความคิดที่ต่อสู้กับตัวเองและกระวนกระวายอีก นั่นแหละ คือวิธีการที่พระเยซูทรงเลี้ยงคนให้อิ่มกับขนมปังและปลาที่พระเจ้าประทานผ่านทางพระองค์ และให้เราได้พักความเหนื่อยอ่อนอยู่บนพื้นหญ้า

คงอีกไม่นานที่เกษจะได้คำตอบ ที่แน่ๆ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นข้างหน้าในชีวิตของเกษ รู้แค่ว่าจะดำเนินชีวิตเหมือนพระเยซู และมีความชื่นชมในทุกสิ่งที่ทำ เพื่อทำให้น้ำพระทัยของพระเจ้าสำเร็จ ... และมีความเชื่อในสิ่งดีที่พระเจ้าเตรียมให้ เดินต่อไปกับพระเจ้า เกษจะเป็นเกษเสมอไปณ เวลาที่เกษมีลมหายใจอยู่ ขอบคุณพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของเกษขนาดนี้ ขอพระเจ้าอวยพรทุกๆ คนนะคะ และขอให้ช่วงเวลาของการเรียนรู้และเติบโตเกิดผลในชีวิตของพระเยซูต่อไป เพื่ออวยพรซึ่งกันและกัน และให้อาณาจักรของพระเจ้าลงมายังแผ่นดินโลกทุกๆ วัน

พระเจ้าอวยพรค่ะ
นู๋เกษ