วันนี้ไปโบสถ์มา .. ที่บ้านน้ำเค็ม ... จริงๆ ก็ไม่ทันได้ตั้งต้นคาดหวังว่าพระเจ้าจะตรัสอะไรกะเกษหรอกนะ ตอนที่นมัสการก็รู้สึกสัมผัสพระวิญญาณได้ง่ายๆ ก็เลยรู้สึกเต็มที่หน่อย (แต่ในใจก็ยังมีความคิดเศร้าและกังวลในหลายๆ อย่าง) เมื่อตอนฟังเทศน์ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับปฐมกาล 26 ซึ่งเป็นเวลาที่ความทุกข์ยากลำบากเข้ามาเยี่ยมเยียนอิสอัค ความกันดารอาหารเกิดขึ้น และอิสอัคก็จะย้ายไปยังที่อื่น (นั่นคือปัญหาทางฝ่ายกายภาพที่เรามองเห็นได้) แต่พระเจ้ากลับบอกให้อิสอัคอยู่ต่อเพราะนี่คือแผ่นดินพันธสัญญา .. พระเจ้าจะเป็นผู้ดูแลทั้งหมด แต่ว่านะ ตามสายตาของเราแล้ว แทบจะมองไม่เห็นการรื้อฟื้นหรือความเป็นไปได้แต่น้อย ..(ในทางกายภาพ) แล้วเราจะยึดมั่นกับอะไร? มันก็โดนเกษเข้าโป๊ะ ในหลายๆ เรื่องด้วยกัน ความกังวลใจของเกษ ที่เป็นเหมือนอิสอัคก็คือว่าจะออกจากความยากลำบากนั้นซะ ไม่อยากต้องทน ไม่อยากต้องเผชิญหน้ากับมัน มีหนทางที่ง่าย และเป็นวิถีทางที่เกษคุ้นเคยที่จะใช้วิธีเหล่านั้นแก้ปัญหาของตัวเกษเอง แต่ความมุมมองของพระเจ้ากลับไม่ใช่อย่างนั้นเลย เกษได้พระคำของพระเจ้าหลายๆ ครั้งด้วยกันที่จะดำเนินต่อไปในความเชื่อ และในขณะเดียว สถานการณ์ทางกายภาพที่เป็นปัญหานั้นจะแก้ไขได้ก็ด้วยการที่เรามองในฝ่ายจิตวิญญาณเช่นเดียวกัน เมื่อพระเจ้าบอกกับเกษให้อธิษฐานต่อไปด้วยความเชื่อ อนาคตของเกษอยู่ในองค์พระเยซูแล้ว เกษมีสิ่งที่สมบูรณ์อยู่ในชีวิตคือ พระเยซู แต่เกษหันสายตาของตัวเองมามองที่ปัญหาฝ่ายกายภาพแล้วก็พยายามดิ้นให้หลุด ... โดยที่พระเจ้าบอกให้อธิษฐานต่อไปอย่างมีความเชื่อ แล้วเกษก็ไม่เอาสิ่งที่พระเจ้าตรัสนั้นมาประยุกต์เข้ากับการแก้ปัญหาของตัวเอง .. ความคิดของเราพยายามแยกแยะปัญหาออกเป็นสองฝ่าย แต่พระเจ้ารวมเข้ากันให้เป็นหนึ่งเดียว เพื่อที่เราจะไปพร้อมๆ กับมันได้ ... และเอาชนะสิ่งเหล่านี้ได้ ยากเหมือนกันเมื่อเกษรู้สึกว่า พระเจ้าคะ ในที่ๆ แห้งกันดาร และมองไม่เห็นอนาคตที่จะปักหลักความเชื่ออยู่นี้ เกษจะอธิษฐานต่อไป แล้วจะขอต่อไปได้ยังไง เกษอยากเป็นอิสระและขอออกไปเจอกับสิ่งใหม่ที่ง่าย ไม่ดีกว่าเหรอ???
ในบทเดียวกันนั้น อิสอัคยึดมั่นกับพันธสัญญาของพระเจ้า และเค้ายังอยู่ในแผ่นดินนั้นต่อไป แม้ว่าเค้าจะล้มลุกคลุกคลานอยู่บนความบาปหลายๆ อย่างและมีเหตุให้ต้องท้อใจหลายต่อหลายครั้ง แต่อิสอัคยังคงยืนหยัดอยู่ในแผ่นดินนั้น เพราะพระเจ้ามอบให้กับอิสอัคแล้ว .. ซึ่งเป็นเรื่องที่ท้าทายเกษอีกนั่นแหละ แม้มองไม่เห็นว่าความเป็นไปได้จะเกิดขึ้นกับเกษ ... เกษจะทำยังไง แม้ว่าจะมีการท้อใจเกิดขึ้นในหลายๆ ครั้ง เกษยังจะ "อยู่" หรือเปล่า ... มันไม่ง่ายเลยถ้าต้องแลกกับความเจ็บปวดที่เป็นฝ่ายเฝ้ารอ .. แต่เกษก็รู้ด้วยว่ามันคุ้มค่าจริงๆ เฮ้อ ... หนักใจ แต่ก็นะจะเรียนรู้กันไปกับพระเจ้าในแต่ละวัน แต่ละวัน แต่ละวัน ขอพระเจ้าช่วยเกษหน่อยหละกัน
รักนะเจ้าคะ
ความคิด แยกปัญหาออกเป็น 2
Sunday, September 11, 2005
Posted by
Gade
at
8:59 PM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
แนะนำตัวนะคะ
เกษค่ะ เป็นสาวใต้ที่ร่อนผจญไปยังทุกที่ รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ และสนใจในด้านดนตรี การวาด การแปล และงานด้านสื่อ ทำงานให้กับสำนักงานวายแวม ซึ่งเป็นองค์การคริสเตียน เพราะพระเจ้าเรียกให้เกษเป็นผู้รับใช้ เกษอยากเห็นคนไทย ได้มีโอกาสรู้จักพระเจ้าเหมือนอย่างที่เกษได้รู้จัก และด้วยความเชื่อว่า ข่าวประเสริฐเดียวกันนี้ ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเกษได้อย่างมากมาย จะเปลี่ยนชีวิตของคนทุกคนด้วย
พระเจ้าอวยพรนะคะ
พระเจ้าอวยพรนะคะ
0 comments:
Post a Comment