ความรักที่แสนชื่นฉ่ำใจของพระเจ้า

มัยต้องตั้งหัวข้อแบบนี้?? ก็เพราะว่าที่ผ่านมาเกษมองข้ามความรักของพระเจ้าไปเยอะน่ะสิ ขนาดขั้นที่รู้สึกท้อแท้จนเอ่ยปากกับพระเจ้าว่า เอาเกษกลับไปอยู่กับพระเจ้าเถอะ ไม่มีอะไรที่เกษจะแสวงหาในโลกใบขุ่นๆ มัวๆ ใบนี้อีกแล้ว นอกจากพระเจ้า เกษไม่ต้องการที่จะไปกับใคร ทำอะไร แต่อยากอยู่ใกล้ๆ ต้องหน้าพระพักตร์ของพระเจ้าอย่างเดียว ก็นะ มาถึงคำถามที่ตอบกับตัวเองไม่ได้ในเวลานั้นว่า เราจะอยู่ไปเพื่ออะไร? แย่เนาะ คิดออกมาได้ไง .... จนมาฟังเพลงของ Hillsongs United เพลง Til I see You ก็นะ ทำให้หัวใจหยุดชะงักไปชั่วคราว ... เกษทำให้คนที่รักเกษมากๆ เสียใจด้วยความคิดที่เกษจะเลือกเดินห่างจากสิ่งที่เกษมีอยู่ อะไรอีกที่เกษจะสรรหามาให้กับตัวเอง สิ่งที่เกษมีอยู่ก็เยอะแล้ว แค่อนาคตที่เกษต้องวางใจในพระเจ้า การไปเรียน การเดินไปต่อในพันธกิจของพระเจ้า และการที่จะมีหุ้นส่วนสำคัญในชีวิต แต่เหตุผลที่เกษอยากกลับไปอยู่กับพระเจ้าก็แค่หนีให้พ้นสิ่งเหล่านี้ ไม่กล้าพอที่จะวางใจในพระเจ้าว่าพระเจ้าจะจัดเตรียมและทำสิ่งเหล่านี้ให้ น่าแปลกไหม ทั้งๆ ที่เกษเรียนรู้อะไรมาตั้งเยอะ ได้รับประสบการณ์อะไรหลายๆ อย่างจนน่าจะเข้มแข็งได้มากกว่านี้แล้ว แต่ในที่สุดเกษเองก็ไม่ต่างอะไรไปจากชนชาติอิสราเอลเมื่อครั้งที่พระเจ้าพาไปถิ่นถุรกันดารเลย ... เกษลืมพระคุณของพระเจ้า เกษลืมความยิ่งใหญ่และความรักของพระเจ้า จนนำมาเป็นเศร้าหมองในใจเกษ ... ยิ่งตอนนี้เกษห่างจากเพื่อน และอยู่ในสังคมแวดล้อมใหม่ สิ่งที่เกษมองหาก็คือความรัก และความใส่ใจจากคนรอบข้าง ... รู้มั้ยเมื่อเกษไม่ได้รับ และยังไปเปรียบเทียบกับคนอื่นๆ ทำให้ใจของเกษขมขื่นเกินกว่าที่จะคิดได้ ... ไม่ใช่แค่เกษคนเดียวหรอกนะ ที่รู้สึกแย่ แต่เกษกำลังทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้าเศร้าหมองไปด้วย ... น่าเสียใจมากแค่ไหน ... และเมื่อบทเพลงนี้ร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหัวใจเกษ เหมือนจะกลืนกินเอาคำนี้ให้ฝังอยู่ในส่วนลึกของหัวใจที่เลือกจะเดินจากไปจากโลกนี้ว่า เกษนะ ต้องอยู่เพื่อจะรักพระเจ้า ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อที่จะสรรเสริญพระเจ้า และเป็นลูกที่อยู่ในความยิ่งใหญ่ตระการตาของพระเจ้า .... สิ่งที่เกษทำเพื่อพระเจ้ายังไม่ดีที่สุด ยังไม่ถึงที่สุดที่ออกมาจากใจเกษ ความสัมพันธ์ที่เกษต้องดิ้นและสู้เพื่อแสดงให้เห็นถึงความรักที่เกษต่อคน . . . . โดยไม่คิดหวังที่จะได้รับความรักตอบแทนคืนมา .... จะทำได้แค่ไหนนะ??? เป็นคำถามที่อยู่ในใจ แต่ว่าคำตอบก็ขึ้นอยู่กับพระเจ้า เมื่อเกษถ่อมใจที่จะเรียนรู้และสารภาพเอาความเย่อหยิ่งในหัวใจออกไป ในท่าทีและการแสดงออกออกไป .... การดำเนินชีวิตเหมือนกับคนที่คิดพิจารณาถี่ถ้วนแล้วก็ดีกว่าที่จะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้น และไม่คิดจะระวังตัวเองเลย .... นะ ถ้าวัดกันระหว่างความรักของเกษที่มีต่อพระเจ้า .. ช่างมีน้อยซะเหลือเกิน ... เทียบไม่ได้เลยกับความรักของพระเจ้า ที่อดทนนานและช่วยเหลือ ประคับประคองเกษไปเรื่อยๆแบบนี้ ... ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่เลือกเกษ ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่นำเกษจนถึงที่สุด ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่รักเกษอย่างมากมาย ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่เฝ้ายกโทษให้เกษครั้งแล้วครั้งเล่า ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่มาหาทุกครั้งที่ลูกเรียกหา ขอบคุณค่ะพระเจ้าที่ได้ยินเสียงร้องของหัวใจและตอบสนองต่อเสียงเหล่านั้น ... ขอบคุณค่ะพระเจ้าสำหรับทุกสิ่งที่เกษมี ทั้งๆ ที่เกษไม่สมควรเลยแม้แต่น้อยที่จะมีชีวิตอย่างงดงามแบบนี้ ....