สาวน้อยแห่งความเชื่อ

ณ วันนี้ก็ยังรู้ดีว่ายังต้องมีชีวิตอยู่ในความเชื่อ เวลานี้เองที่เกษรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหญิงสาวที่โลหิตตก ผู้ที่คาดหวังเพียงได้แตะต้องชายพระฉลองของพระเจ้า ก็จะทำให้หายดีจากสิ่งที่ต้องเผชิญและทรมานอยู่นานแสนนาน ผู้ที่ชะเง้อมองหา และใจสั่นๆ เมื่อพระเยซูเดินผ่านไป จะกล้ามั้ยที่จะยื่นมือออกไปคว้าชายผ้าพระฉลองของพระเยซู จะกล้ามั้ยที่จะเอ่ยปากเรียกพระนามของพระเจ้า เพื่อขอการช่วยเหลือด้วยความหวังใจว่าเราจะหายดี รู้ดีนะว่าพระเจ้าไม่ได้ตกอกตกใจในทุกสิ่งที่เกษเผชิญอยู่ เกษกำลังบาดเจ็บภายในจิตใจ ที่ดิ้นรนเสือกสนให้หลุดพ้นและเป็นอิสระเสรีภาพในความกังวลเหล่านี้ พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อแม้เพียงในสิ่งเล็กๆ น้อย ๆ เมื่อเริ่มต้นที่จะอธิษฐานและทูลขอต่อพระเจ้า สิ่งต่างๆ พระเจ้าได้จัดวางไว้ในจิตใจให้พร้อมเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงจัดวางดาว ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ให้อยู่ในที่ของมันอย่างเหมาะเจาะเพื่อบำรุงสิ่งมีชีวิตที่เชื่อมสัมพันธ์กับวงแหวนแห่งอาณาจักรของพระเจ้า เกษสัมผัสได้ถึงสิ่งดีๆ ที่พระเจ้าทำงานในจิตใจ ไม่เพียงแค่สิ่งที่มองเห็นเท่านั้น แต่รวมถึงสิ่งที่มองไม่เห็นด้วย ไม่รู้นะว่าตื่นนอนพรุ่งนี้เช้าขึ้นมาเกษจะเป็นอย่างไรต่อไป เท่าที่รู้ตอนนี้คือสู้ สู้ด้วยความรู้สึกอยากชนะ อยากหลุดพ้น และไสเอาความเจ็บปวดจากสิ่งที่ไม่จริงแท้ออกไป

สำรวจในใจของเกษอีกครั้ง จึงเข้าใจว่า มีหนามอะไรมากมายกีดขวางการเติบโตเมล็ดพันธ์ของพระเจ้า เพราะเกษมักชอบที่จะทำให้ตัวเองพอใจมากกว่าสิ่งอื่นใด .... กลายมาเป็นหนามที่ต้องถอนออกแล้วเผาไฟทิ้งซะ แน่นอน พระเจ้าเป็นผู้สำแดงและพูดกับเกษอย่างชัดเจนออกขนาดนี้ .... อะไรที่เป็นไปตามน้ำพระทัยของพระเจ้า ก็จะปล่อยให้สืบเนื่องไปเช่นนั้น ... เกษยอมทุกสิ่งกับพระเจ้าแล้วค่ะ