ไม่รู้เหมือนกันว่าจะใส่อะไรเป็นหัวข้อเรื่อง

จริงๆ ก็แค่อยากจะระบายความรู้สึกออกมาให้มันเป็นภาษาที่ตัวเองคุ้นเคยอ่ะนะ หลายๆ สิ่งหลายๆ อย่างก็เกิดขึ้นกับเกษ งานเยอะ ภาวะที่ท้าทายให้เกษถ่อมใจก็มีเข้ามาเหมือนสายน้ำไหลที่บางครั้งมันก็คงที่ แต่บางทีกระแสน้ำก็ไหลแรงเพราะตัวแปรในด้านอื่นๆ ทำให้ความถ่อมใจของเกษถูกทดสอบเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า เอาเหอะ จะบอกว่าหน้าตาอย่างงี้แหละที่หลุดความเย่อหยิ่งออกมาสวัสดีกะชาวบ้านเค้าอย่างน่าหมั่นไส้ แต่นี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้เกษได้มองตัวเอง สำรวจตัวเอง และถ่อมใจลงต่อหน้าพระเจ้าอีกครั้ง พระเจ้าก็แสนดี และพระคำที่ผ่านเข้ามาในทุกๆ เช้าช่วยเปิดตาเกษให้สว่างขึ้นทีละน้อย ยังคงตั้งหน้าตั้งตาอธิษฐานให้เกษเป็นคนที่จะมีปัญญาอย่างที่พระเจ้าปรารถนานั่นก็คือการสร้างบ้านอยู่บนศิลา นั่นหมายถึงความที่เกษเชื่อฟังพระคำและเอาไปปฏิบัติ ขอบคุณพระเจ้าที่สติปัญญาของพระเจ้าประกอบด้วยความรักและสันติสุข บางทีก็ขำตัวเองเหรอเกินที่นะ อยากให้วันแต่ละวันก้าวผ่านไปได้ด้วยดี แต่เอาเข้าจริง อารมณ์ตั้งเค้าความโมโหให้ปวดหัวเล่น จนต้องรีบเข้ามาหาพระเจ้าและขอให้พระองค์ช่วยนำให้ผ่านวันนั้นไปได้ที ประมาณว่า พระเจ้าขานู๋จะระเบิด ทำงานต่อไม่ได้ และไม่เข้าใจตัวเองด้วยเหมือนกัน

เรื่องงานก็ไม่หนักมากนัก ส่วนเรื่องครอบครัวก็ยังคงพึ่งอยู่ในความเชื่อ ที่สักวันหนึ่งคุณพ่อและคุณแม่ คุณน้องๆ พี่ๆ จะเห็นความจริงของพระเจ้า จะอธิษฐานตามอย่างที่พระเยซูนำ และรอคอยด้วยความเชื่อต่อไปจริงๆ