เฮ้อ .. อารมณ์แสนปรวนแปร แต่ทำไงได้ เอาเป็นว่าจะหายหน้าหายตาจากการ post ไปซะสองวัน แล้วจะรีบกับมาเติม post ให้เต็ม บล็อกแน่นอนไม่ต้องห่วง (ห่วงแต่สายตาท่านจะทำงานหนักน่ะสิ) อ้อ ขาเนี๊ยะชอบก่อการอาละวาดทางอารมณ์ศิลปะบ่อย ดังนั้น บรรดาผู้เข้ามาเยี่ยมต้องทำใจซะตั้งแต่เนิ่นๆ เพราะเกษเป็นคนชอบเขียน ชอบวาด ชอบอ่าน และชอบแต่ง (กลอน,วรรณกรรม และอะไรหลายๆ อย่างที่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการจินตนาการ)
ชอบภาษาไทยนะเนี่ย สำบัดสำนวนเหลือร้าย แถมมีสมนาคุณจะขี้เกียจจะนับ .... (ดิ ภาษาปะกิต มีให้ใช้จำนวนจำกัดในเซลล์สมอง จำใจต้องก้มหน้าก้มตาคิดจนปวดหมอง ให้ดี ภาษาไทยโลดแล่นฉลุย ไง๋จะรั้งอยู่) อ่านไปอย่ากระดกคิ้วเยอะล่ะ เพราะตีนกาบนหน้าผากไม่สามารถจำกัดจำนวนได้ เดี๋ยวจะเสียใจที่ห่วงสุขภาพช้าไปซะแล้ว .. อุอุอุ ...
แนะนำตัวแสบๆ ให้เป็นที่เข้าใจก่อนหละกัน เพื่อครั้งหน้าแวะเวียนมาใหม่จะได้เข้าใจว่าเนี่ย มันตัวอะไร???? อิอิอิอิ
นู๋เกษเจ้าค่ะ อายุเหรอ? ใกล้ 23 แล้ว วันที่ 2 ธันวาคมนี้แหละ ไม่รู้ทำไมปีนี้รอคอยให้อายุมันเต็มๆ อย่างใจจดใจจ่อ อ๋อ เพราะเพื่อนแก๊งเดียวกันเค้า 23 กันจวนจะ 24 แล้วจิ อุอุอุ สิ่งที่โปรดปรานคือเล่นไปวันๆ คุยสนุกๆ แบบไม่ซีเรียสกับเพื่อน กับคนอื่น ก็นะจ้อเก่งน่ะ ชอบหัวเราะและยิ้มเป็นกิจวัตรประจำวัน แต่ก็มีบ้างที่อารมณ์เกินบรรยายมาเยือนในบางโอกาส เมื่อก่อนก็จัดการกับอารมณ์ไม่เป็นอ่ะนะ ผู้ใด๋ส่งมาเท่าไร อย่างไร นู๋เกษก็ส่งคืนเต็มกำลังหรือไม่อาจจะลักไก่คูณ 2 ไปอีกที อิอิอิ แต่ตอนนี้ก็ไม่เป็นแบบนั้นแล้ว เพราะว่าแก่แล้วจักต้องเจียมตัวและสังขาร ทำเป็นเด็กไปเดี๋ยวจะลมพาใส่ อ้าว ไม่ใช่ .... โตแล้ว เลยเลิกคิดแบบเด็กไง +.+,
เรียนจบจากม. รามฯ มนุษย์เอกอังกฤษเนี่ย จะรับปริญญาอยู่มะรอมมะร่อแล้ว รอแต่เวลาเจ้าค่ะ เกิดใต้ แต่ฝันอยากอยู่เหนือ แต่ว่านะได้ไปมาเกือบหมดแล้วแถวๆ เหนือน่ะ เลยเปลี่ยนจุดมุ่งหมายอยากไปประเทศเพื่อนบ้านมั่ง เคยได้ไปแต่มาเลเซีย, จีน และสิงคโปร์อ่ะ ใครมีใจพานู๋เกษไปสำรวจแถวๆ เขมร เวียตนาม ลาว กับพม่าหน่อยก็ดีอ่ะ อยากรู้ว่าวัฒนธรรม วิถีชีวิตของคนเหล่านั้นเป็นอย่างไร ชอบการเดินทาง ชอบการเที่ยวไปทั่วๆ และการศึกษาเรื่องวัฒนธรรมาของคนต่างชาติ เออ ....... ว่าไปแล้ว นู๋เกษก็เป็นคนจริงจังนะ อย่าตัดสินจากความกวนก๊วนของนู๋เกษอย่างเดียว หลายคนยังมองว่านู๋เกษเป็นเด็ก ซึ่งคำถามก็คือว่า "ตรงไหน?" มันก็อ้วนตุ๊ ตัวกลมป๊อก วางมาดผู้ใหญ่ไม่พอเหรอ? เหอๆๆๆๆ อย่าให้พูดเลย ถือกันว่าเป็นอันจบ .... ความฝันคืออยากเต้นให้สุดกำลังเพื่อพระเจ้า อยากตะโกน อยากนมัสการ และอยากเปลี่ยนแปลงโลกนี้ อยากให้ตัวเองเป็นประโยชน์กับใครก็ตามที่เค้าต้องการความช่วยเหลือ อยากให้ชีวิตตัวเองเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นที่เลือกเลียนแบบเรามั่ง .... เพราะเราก็เลียนแบบคนอื่นมาเยอะ ....
เรื่องนี้ขาดไม่ได้ ชอบผู้ชายแบบไหน? อิอิ -- (เขินอ่ะ??) ก็ชอบคนที่รักพระเจ้ามากที่สุด ชอบคนที่มองสิ่งต่างๆ อย่างที่พระเยซูมอง มีท่าทีที่ดี และคิดเป็น ไม่ดูถูกคนอื่น ให้เกียรติคนอื่น (โดยเฉพาะกับผู้หญิง) ถ่อมใจ ชอบการเรียนรู้ ชอบการเดินทาง ชอบการสำรวจ ชอบการเรียนรู้ และที่สำคัญ เขาจะรักตัวจริงอย่างที่เกษเป็นไม่ใช่สิ่งที่เกษทำได้หรืออย่างอื่น .... ไม่รู้นะว่าจะเจอกันได้ไง แต่เชื่อพระเจ้าเตรียมชีวิตของเขาที่จะมาเผชิญกับเจ้าเด็กแสบคนนี้อยู่แหละ .... และเกษเองก็เป็นคนที่ระบายอารมณ์ไม่เป็นอย่างน้อยคนนั้นก็อย่าเป็นเหมือนนู๋เกษหละ เดี๋ยวจะแย่กันไปตามๆ กัน
อยากเป็นศิลปินเต็มตัว (ไม่ใช่นักร้องหรอก) แต่เป็นความฝันที่จะเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่ เพราะชอบแสดงออก มีความสุขเมื่อได้เป็นตัวของตัวเองและมีพระเจ้าอยู่ในชีวิต ...... อ่ะนะ ชีวิตนี้ก็ดำเนินต่อไป ดังนั้นคุณต้องอ่านต่อไป อุอุ อุอุอุอุ
//~.-\\...
Friday, November 12, 2004
Posted by
Gade
at
1:32 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
แนะนำตัวนะคะ
เกษค่ะ เป็นสาวใต้ที่ร่อนผจญไปยังทุกที่ รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ และสนใจในด้านดนตรี การวาด การแปล และงานด้านสื่อ ทำงานให้กับสำนักงานวายแวม ซึ่งเป็นองค์การคริสเตียน เพราะพระเจ้าเรียกให้เกษเป็นผู้รับใช้ เกษอยากเห็นคนไทย ได้มีโอกาสรู้จักพระเจ้าเหมือนอย่างที่เกษได้รู้จัก และด้วยความเชื่อว่า ข่าวประเสริฐเดียวกันนี้ ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเกษได้อย่างมากมาย จะเปลี่ยนชีวิตของคนทุกคนด้วย
พระเจ้าอวยพรนะคะ
พระเจ้าอวยพรนะคะ
0 comments:
Post a Comment