กลับมาจากพัทยาแล้วจ๊ะ ...

หวัดดีค่ะ

ที่หายๆ ไปหลายวันเพราะไปโผล่ตัวกับหายใจอยู่ที่พัทยามาเจ้าค่ะ มีงานนมัสการใหญ่ที่นั่น สนุกดีเพราะพบคนเยอะหน่อย แต่ก็นะที่ดีที่สุดคือการนมัสการต่างหาก รู้สึกว่านมัสการและสรรเสริญกันอย่างสุดๆ ด้วยสิ้นสุดจริงๆ และผลที่ได้คือชัยชนะในฝ่ายวิญญาณ

ได้เรียนรู้อะไรที่แปลกๆ และรู้ว่าไม่ใช่สิ่งที่เกษอยากทำซะเท่าไร ... ก็เท่านั้นเอง แต่ที่หนักหน่อยสำหรับเกษคือความท้อใจ เกษเป็นฝ่ายยอมแพ้และให้อารมณ์โกรธเป็นตัวกำหนดอนาคตของตัวเอง ตอนนี้ก็เลยท้อซะจัดเลย พยายามอยู่นะ ที่จะยืนขึ้นอีกครั้ง ทำในสิ่งที่รู้ว่าใช่ นี่คือน้ำพระทัยของพระเจ้า อีกครั้งๆ อีกครั้งๆ และอีกครั้ง .... อธิษฐานเผื่อหน่อยสิ ให้มีกำลังและมองดูที่พระเจ้าได้ชัดเจนมากกว่าเดิมที่เคยเป็น

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่านอกจะเป็นคนวิตกกังวลง่ายแล้ว ช่วงนี้โมดอารมณ์ก็หลุดกระจายได้ไง ... ควบคุมอารมณ์ไม่ได้เหมือนเคย และหงุดหงิดง่ายจริงๆ เป็นเพราะอะไร? กำลังหาคำตอบอยู่นะ และไม่อยากให้เป็นแบบนี้บ่อยๆ เกษเคยดูแลตัวเอง และเอาใจใส่ในความเป็นตัวเอง อารมณ์ของตัวเองได้ แต่ทำไมถึงกลับมาเป็นแบบนี้ เจ็บใจที่ตัวเองเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง ..... สิ่งหนึ่งที่รู้ เกษไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองได้เพียงลำพัง พระเจ้าเท่านั้นที่จะเข้ามาและสอนเกษและทำให้เกษอดทนมากขึ้น ควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น --- รอคอยต่อไปกับพระเจ้า และจะพยายามทำให้ดีมากๆ ยิ่งขึ้นต่อไป ...