ก้าวต่อไป

Friday, July 01, 2005

หวัดดีจ๊ะ

ขอโทษนะที่ครั้งที่แล้วตกหล่นชื่อของเพื่อนคนสำคัญอีกคนไป คือ ซาร่า ฮอร์ทอน นั่นเอง เพราะว่าตอนนั้นอยู่ที่เชียงใหม่ด้วยกันเลยทำให้เกษไม่ได้ post ชื่อเจ้าหล่อนลงไปด้วยอ่ะนะ แต่ก็ขอบคุณที่เพื่อนที่รักเข้าใจ

ตอนนี้ก็มาถึงจุดที่รู้แล้วว่าพระเจ้าแสนสัตย์ซื่อต่อเกษมากขนาดไหน ในเดือนก่อนนู้นเกษก็นั่งเสียใจและรอคอยต่อไปว่าพระเจ้าจะนำไปทำอะไร เมื่อไม่มีโรงเรียนเต้นในมอนเทน่าแล้ว ณ วันนี้เกษก็รู้แจ้งแล้วว่าโรงเรียนจะมีและรอคอยพระเจ้าต่อไป ที่จะเปิดหนทางให้เกษได้มีส่วนเอี่ยวเข้าไปในโรงเรียน ค่ะ นั่นคือเกษมีเวลาเหลืออีก 4 เดือนที่จะนอนตีพุงรอคำตอบจากโรงเรียนว่าเค้าจะรับเด็กตาดำๆ ตัวดำๆ คนนี้เข้าไปเผ่นผ่านในโรงเรียนเค้าด้วยหรือเปล่า จึงทำให้เกษชักอยากจะเห็นหน้าพ่อหน้าแม่แล้วจิ คิดถึงน้องสาวสุดที่รักทั้งสองคน และพี่สาวของเกษด้วย ตั้งใจว่าจะกลับบ้านนานแล้ว แต่โอกาสไม่อำนวย (เพียงคำแก้ตัวหรอกนะ) ดังนั้นหลังจากเสร็จเรื่องจากงานประชุมประจำสองปีของวายแวมประเทศไทยแล้ว นู๋เกษจะดิ่งพสุธาจากภาคเหนือเกือบสุด ลงไปยังภาคใต้เกือบสุดหละ ไปเยี่ยมครอบครัวและทำตัวเป็นประโยชน์ต่อสังคมด้วยการอุทิศตนช่วยเหลืองานของพันธกิจ Step Ahead ที่พังงาต่ออีก 2 เดือน เพื่อที่จะสำเร็จความตั้งใจเดิมของนู๋เกษและอยากเห็นงานของพระเจ้าขยายออกกว้างในอาณาเขตนั้น จริงๆ อยากทำอะไรใหม่ๆ ที่เกษไม่เคยทำและได้ประสบการณ์อีกรูปแบบนั่นแหละ เสียดายที่มีเวลากับเพื่อนเพียงแค่ 4-5 วันในเดือนสิงหาคม ทั้งที่ห่างกันมาตั้ง 4-5 เดือนแล้ว ว้า... เสียดายจัง แต่ว่านะ ภาระกิจของพระเจ้าต้องมาก่อน ดังนั้นก็เก็บไว้ในคำอธิษฐานของกันและกันนะ แล้วจะกลับมาใช้เวลาด้วยแน่นอน หลังจากเดือนตุลาคมเป็นต้นไป ดังนั้นก็เหลือเวลาอีกไม่กี่อาทิตย์ในเชียงราย แหม กำลังสนุกเชียวและเพลิดเพลินจนลืมวันแล้ว แต่มานับอีกที เอ้ย เหลือแค่ 3 อาทิตย์เท่านั้นเองแหละ แต่ก็คงจะมีเวลาที่ดีๆ กับทุกคนที่นี่แน่นอน .. ขอบคุณพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดที่นำหน้ามาจนถึงทุกวันนี้ ถ้าขาดพระเจ้าไป ชีวิตเกษจะอยู่ยังไง? นี่ขนาดว่าพยายามพึ่งพระเจ้า แต่ก็มารู้ตัวอีกที เอ้า นี่เราทำอะไรลงไปหว่า??? เหอๆ ก็นะ ยังคงตะเกียกตะกาย และพักพิงในพระคุณอันล้นพ้นของพระเจ้า ชื่นใจที่พระเจ้าอยู่ใกล้ๆ และเคียงข้างเสมอ ไม่ว่าเกษจะเป็นไง พร้อมๆ กับเพื่อนๆ ทุกๆ คน (ไม่ตกใครแน่นอน ครั้งนี้) เพราะเป็นแหล่งกำลังใจสำคัญให้เกษมุ่งหน้าไปถึงสุดหมายนะ เอาหละพระเจ้าอวยพรทุกท่าน คิดถึงมากๆ จ๊ะ ดูแลตัวเองกันด้วยนะ

รักจ๊ะ
เกษ

0 comments:

Diseño original por Open Media | Adaptación a Blogger por Blog and Web