ที่บ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง

เกือบ 3 อาทิตย์แล้วนะเนี่ยที่ได้กลับมาอยู่ในจังหวัดพังงา ซึ่งเคยเป็นที่นู๋เกษพักพิงมาตลอด 18 ปีจนกระทั่งย้ายตัวเองออกจากเมืองที่รักแห่งนี้เป็นเวลา 5 ปีที่ผ่านมา

การกลับมาเที่ยวนี้ก็มีอะไรเด็ดหลายๆ อย่างที่ทำให้นู๋เกษคิดถึง 1. ก็ชีวิตในตอนเป็นเด็กจนกระทั่งจบม.6 เลย 2. ความสัมพันธ์กับญาติพี่น้องในอดีต รวมไปถึงเพื่อนๆ ทั้งหลาย 3. ความเปลี่ยนแปลงในทุกสิ่ง จนกระทั่งเกษรู้แล้วว่าชีวิตกำลังเดินต่อไปข้างหน้า พระเจ้าเรียกให้เกษออกมาจากที่นี่เพื่อเติบโตขึ้นกลับพระเจ้าและออกผจญภัยไปกับพระสุรเสียงของพระองค์

เวลานี้ก็ปักหลักชั่วคราวอยู่ที่เขาหลัก จังหวัดพังงา มีอะไรหลายๆ อย่างที่ทำให้เกษได้ผ่อนคลายเช่น ทะเล ท้องฟ้าสีคราม ภูเขา น้ำตก ต้นไม้ ป่าไม้ และความเงียบสงบ เกษเข้าใจแล้วว่าทำไมลักษณะนิสัยของเกษถึงชอบอยู่กับธรรมชาติ เพราะว่ารอบด้านในจังหวัดพังงามีทุกสิ่งที่พระเจ้ารวบรวมเข้าด้วยกัน ไม่น่าเชื่อเลยว่าเพียงเมืองเดียวจะครบบริบูรณ์แทบทุกด้าน เกษชอบความเป็นอยู่เรียบง่ายและการอยู่กันเป็นครอบครัวของที่นี่ การที่เกษได้กลับมาสู่จุดนี้ ทำให้เข้าใจถึงลักษณะของคนภาคใต้ได้ชัดเจนขึ้น และในส่วนตัวแล้ว จังหวัดพังงาก็อยู่กันแบบครอบครัวจริงๆ เกษชอบที่เฝ้ามองการดูแลห่วงใยซึ่งกันและกันของครอบครัว แม้ว่าแต่ละครอบครัวจะทะเลาะกันบ้าง แต่ไม่เคยทอดทิ้งใครในเวลาที่เขาเดือดร้อน แม้จะมองว่าพังงาไม่ยอมผันตัวเองไปสู่สังคมธุรกิจ แต่นี่ก็เป็นข้อดีและลักษณะพิเศษของที่นี่ เกษรักเมืองพังงา รักสถานที่ที่เกษได้อาศัยอยู่ตลอดเกือบครึ่งชีวิต แม้รู้ตัวเองว่าจะไม่มีโอกาสได้กลับมาปักหลักที่นี่ แต่ก็ขอขอบคุณพระเจ้าที่อนุญาตให้ชีวิตน้อยๆ ได้ลืมตาอ้าปากท่ามกลางการทรงสร้างอย่างบริบูรณ์ของพระองค์ที่นี่

ตอนนี้ยังไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่ว่านะ เกษก็ได้พักผ่อน และใช้เวลากับพระเจ้าอย่างเต็มที่ ยอมรับตรงๆ ว่าการอยู่กับครอบครัวเป็นเรื่องที่อึดอัด อาจเป็นเพราะว่าเกษอยู่ในวัยที่ต้องอยู่ด้วยลำแข้งของตัวเอง และในเวลาที่เกษอยู่คนเดียว เกษรู้สึกเป็นอิสระอย่างเต็มที่ อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป และอยากกินอะไรก็หากินเอง .... ช่วงเวลาที่อยู่ที่บ้านก็มีของให้กินเยอะ มีคนใส่ใจเยอะ คือทั้งพ่อและแม่ ญาติๆ แต่ด้วยความที่เกษไวในการปฏิเสธเลยทำให้ดูเหมือนเป็นคนที่เอาใจยาก (แฮะๆ ที่อยู่ด้วยตัวเองมา 5 ปี เปลี่ยนนิสัยไปเยอะพอควรแฮะ) ...... และในที่สุด เกษก็รู้ว่าสิ่งที่เกษทำได้ตอนนี้ก็คือ เป็นนักอธิษฐานค่ะ .... ได้รับการท้าทายในหลายๆ ด้านจากพระเจ้าด้วยเหมือนกัน นี่เป็นเรื่องราวชีวิต ความคิดของสาววัย 23 นะเนี่ย =)