เหตุการณ์ที่ต้องจดจำไปอีกนาน

ณ วันนี้ก็ใช่ว่าจะเข้าใจ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เหมือนฝันร้ายที่กระหน่ำเข้ามาหลังวันคริสมาสต์ชัดๆๆ เปิดศักราชใหม่ด้วยเรื่องแบบนี้ แสดงว่าเวลาที่เรามีในโลกใบนี้ไม่นานแล้วใช่ไหม? .....

เสียใจกับทุกคนที่อยู่ทางภาคใต้และต้องประสบกับภาวะเหล่านี้ มันหนักนะ แม้แต่วันนี้ที่เกษต้องเข้ามาเช็คอีเมล์และตอบคำถามหลายคำถามสำหรับหลายๆ คนที่ถามเกี่ยวกับครอบครัวของตัวเองที่อยู่ในประเทศไทย ... หนักนะ แบกความรู้สึกที่ว่าเค้าเป็นกังวลกันมากขนาดนั้นและขอบคุณพระเจ้าที่มิชชันนารีที่นี่ปลอดภัยดีกันทุกคน สรรเสริญพระเจ้าเหลือเกินแต่คนอื่นๆ ที่เสียไปนี่หละ? พระเจ้าขอทรงเข้ามาควบคุมสถานการณ์นี้ไว้ด้วยเถอะ

เกษบอกกับตัวเองว่าจะเริ่มปีนี้ให้เป็นปีแห่งการชื่นชมยินดี แต่ดูเหมือนว่าจะยากหน่อย เพราะเกษต้องพักความเศร้าจากการสูญเสียเพื่อนที่รักคนหนึ่งไป แล้วมายินดีกับพระเจ้า ใช่เกษกำลังพยายามขอบคุณพระเจ้าทุกๆ ประการที่เกิดขึ้น เพราะรู้ว่าพระลักษณะของพระเจ้าไม่เคยเปลี่ยนไป ... และในวันนี้เกษก็ยังต้องพึ่งพระเจ้า โดยรู้สึกว่าตัวเองแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย เกษจะทำอะไรได้บ้างเพื่อคนที่เป็นทุกข์ในเวลานี้ นอกจากอธิษฐานและวิงวอนกับพระเจ้า ... ไม่ไหวแล้วหละ ขอพักเรื่องไว้แค่นี้หละกัน ไว้จะเข้ามาบันทึกใหม่อีกที