คิดถึงภาษาไทยจัง

หวัดดี%%%%%%%

อืมหลายวันที่ผ่านมา นู๋เกษประสบปัญหาขาดแคลนภาษาไทยให้ฟัง ... ประชุมก็เป็นปะกิต และไหนจะต้องสื่อสารอีก ค่อนข้างจะสับสน ยิ่งตอนนี้ภาษาไทยหนึ่งคำร่วมกับภาษาอังกฤษซะสามคำ ว้า .... ให้มันได้งี้ดิ เสียชื่อสาวไทยใจงามหมด????? อุอุอุอุ

ครั้งที่แล้วฝากรอยเศร้าไว้ แต่ครั้งนี้ก็อยากแก้ว่ามันไม่เท่าไหร่หรอก พระเจ้าแสนดีและช่วยให้เกษรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย นะเรื่องที่เกิดขึ้นบอกกล่าวถึงคลื่นใช่ไหม? แล้วสิ่งที่เกิดกับสาวกหละ? เหมือนกันเลยดิ และพระเยซูก็ถามนู๋เกษว่า ความเชื่อของเกษอยู่ที่ไหน? ณ เวลาที่เห็นหลายสิ่งเกิดขึ้น และมีคนบาดเจ็บ ไม่มีบ้าน ไม่มีญาติเหลืออีกแล้ว เกษรู้สึกว่ามันหนักไป พายุและคลื่นที่กระหน่ำอยู่น่ะ มันไม่มีใครทำให้หยุดได้ คลื่นของการสูญเสีย คลื่นของความทรมาน ความเศร้าใจ และการสิ้นหวัง ... เมื่อคำถามของพระเยซูที่พูดกับสาวกดังขึ้นในใจเกษ ทำให้เกษได้เห็นว่า ปัญหาจะแก้ได้ก็โดยความเชื่อของเราจะหยุดและใช้ในสิ่งที่พระเจ้าให้กับเราเพื่อฟื้นฟูชาวไทยขึ้นใหม่ด้วยหัวใจที่เข้มแข็งและถ่อมใจลงต่อหน้าพระพักตร์ของพระเจ้า ยังคงอธิษฐานเผื่อคนไทย และทุกสิ่งที่เกษทำงานอยู่ในสำนักงานทั้งเรื่องการเตรียมเจ้าหน้าที่ไปช่วยเหลือก็ดีหรือว่าการสื่อสารงานกับต่างประเทศก็ดี จะทำให้เต็มที่เพื่อให้พระพรนี้สู่คนไทยทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ พระเจ้ายิ่งใหญ่และเป็นความจริงที่ทำให้ชีวิตของเรายังคงตั้งมั่นอยู่ได้ ...

สำหรับเพื่อนที่รัก เกษก็เสียใจด้วยจริงๆ ที่เกษไม่สามารถนำเค้าให้มารู้จักกับพระเจ้าซะก่อนที่เค้าจะไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกนี้ และยังคงมีความหวังว่า พระเจ้าจะช่วยเหลือคนที่เหลืออยู่ให้มีชีวิตที่ก้าวเดินต่อไปได้ แย่หน่อยตรงที่มือถือเกษหายไปและเกษไม่สามารถติดต่อกับใครได้เลย เพราะไม่มีเบอร์โทรเพื่อน และมันยังต้องใช้เวลากว่าเกษจะติดต่อกับพวกเขา (เพื่อนเกษแต่ละคนไม่ยอมหันมาใช้อีเมล์อ่ะนะ) รู้สึกเหมือนเป็นสงครามฝ่ายวิญญาณที่พยายามหยุดยั้งเกษไม่ให้ประกาศกับเพื่อนๆ ของเกษที่เหลืออยู่ ดังนั้นสิ่งที่เกษทำได้ ต้องมีความเชื่อที่เกษจะมีหนทางติดต่อเพื่อนเหล่านั้นโดยเร็วที่สุด ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป ขอพระเจ้านำทางด้วยหละกัน .... ขอพระเจ้าอวยพรทุกๆ คนและนำหน้าทุกๆ คนไปสู่แผนการณ์ของพระเจ้า ทำในวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อที่ว่าพระเจ้ากลับมารับแล้วเราจะไปร่วมกับพระเจ้าด้วยความภาคภูมิใจ ... พระเจ้าอวยพรค่ะ