สวัสดีเจ้า ....

เฮ้อ เสร็จสิ้นภารกิจในการรับปริญญาไปแล้วก็เหลือส่วนที่ต้องติดตามอยู่มั่งนิดหน่อย อันได้แก่ถ่ายรูปร่วมกะสมาคมคนโสด คนแต่งงาน คนมีครอบครัวและ ฯลฯ .... ฮิฮิ เฮ้อ .... ยังไม่ค่อยได้คุยอะไรเยอะกับพ่อแม่นักแต่ก็พอจะเดาสถานการณ์ได้หละ ว่าท่านทั้งสองไม่ค่อยเห็นดีด้วยที่จะให้เกษลอยชายไปลอยชายมา ทำนู่นทำนี่ ไม่ได้ทำงานที่มีหน้ามีตา และมีเกียรติอย่างที่ท่านทั้งสองวาดฝันไว้ แต่นะเกษก็คือเกษ เกษไม่ชอบที่จะทำงานเต็มรูปแบบ เกษชอบอิสระที่จะเป็นตัวของตัวเอง และงานไหนที่เกษใส่ความเป็นตัวเกษเองลงไปได้เต็มที่ งานนั้นแหละโดนใจ ฮึ คิดอีกทีชอบอะไรที่มันลุยๆ ไม่อยู่นิ่งมากกว่า ไอ้เกษไม่เคยอยู่นิ่งกับที่ แม้จะเลิศเลอด้วยชุดสวยงามแค่ไหน ความป่วนประสาททางสายตาและความกวนๆ มักจะออกมาทักทายกับผู้คนรอบข้างเสมอ ดีก็ตรงที่เกษไม่พนันกับใครว่าเกษจะเรียบร้อยเป็นกุลสตรีไทยกริยาแสนงามได้เกิน 5 นาที ไม่งั้นมีแต่จ่ายหมดตัว ... โฮ่ๆๆ เศร้า ต้องเข้าใจนะ เกษก็คือเกษ เป็นอย่างที่เกษอยากเป็นแล้วไม่ทำให้ใครต้องมารับผิดชอบในสิ่งที่เกษเป็นมันก็ท้าทายเกษดีออก???

เออ .. อยากเม๊าท์เรื่องนี้ให้ฟังอ่ะ เรื่องมันมีอยู่ว่า เกษเป็นคนแปลกนะ ไม่ค่อยเห่อไอ้ที่ชาวบ้านเค้าเห่อ กลับไปเห่ออะไรที่มันผิดชาวบ้านเค้า นั่นแหละ แล้วทีนี้นะ สมเด็จพระเทพฯ จะเป็นผู้พระราชทานปริญญาบัตรให้เกษใช่ไหม??? ไม่รู้ว่าหยิ่งเกินไป หรือไม่ค่อยใส่ใจกับความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ เกษก็เฉยๆ กับการรับปริญญามากๆ เลย ไม่ได้ตื่นเต้นหรือรู้สึกอะไร พอไปนั่งในหอประชุมในวันรับจริง ก็เริ่มรู้สึกหละ (แต่ในใจคิดว่า เออ ให้เสร็จเร็วๆ แล้วกลับบ้านก็ดี เพราะว่าเหนื่อย ไม่อยากอยู่นาน นั่งนับเวลาตลอด) รู้สึกถึง ความรู้สึกชนิดหนึ่งที่ตื่นเต้นเมื่อจะพบหน้ากับพระราชธิดาของกษัตริย์ พอได้เห็นพระพักตร์ของสมเด็จฯท่านเท่านั้นแหละ เกษตื่นเต้นมาก เหมือนการรอคอยที่จะพบได้รับคำตอบ ได้เห็นแล้ว และเกษรู้สึกอิ่มใจ ยิ่งไปกว่านั้น เกษคิดถึงตัวเอง ถ้าเรารอคอยพระเจ้า รอคอยการกลับมาอีกครั้งของพระเยซู แล้วเรากำลังเฝ้ารับเสด็จพระองค์ ยิ่งๆ ขึ้นไป รอคอยให้พระองค์มารับไป เกษจะรู้สึกตื้นตันและสุขใจมากยิ่งกว่านี้อีกสักกี่เท่า??? เพราะจริงๆ แล้วเกษกับสมเด็จฯท่าน ไม่เคยรู้จักและไม่มีความสัมพันธ์ต่อกัน แต่ณ เวลาที่ได้เห็นพระพักตร์รู้สึกอุ่นใจ และอยากอยู่ใกล้ แต่กับพระเยซู เราทั้งรู้จักและได้ยินการทรงตรัสของพระองค์ตลอด เราอยู่ใกล้ชิดกับพระองค์ตลอด และจะมาเจอกันนี่ ยิ่งทำให้ใจสั่นแบบล้นด้วยความสันติสุขมากยิ่งกว่าที่จะคิดจินตนาการได้แน่นอน ..... เป็นเวลาที่พระเจ้าให้ของขวัญเกษเล็กๆ น้อยๆ เพื่อรู้สึกถึงการสถิตอยู่ของพระเจ้าในชีวิตของเกษ ก็ประทับใจมากๆๆๆๆๆ ............ ณ เวลานี้กำลังใช้สติปัญญาและหัวสมองในการจัดการเรื่องเจ้าหน้าที่อาสาช่วยบรรเทาทุกข์ในภาคใต้ มีหลายอย่างที่จะผิดพลาดได้และมีอีกหลายอย่างที่ต้องดิ้นรนด้วย อธิษฐานเผื่อด้วยนะเจ้าคะ เพื่อที่จะทำให้ดีที่สุด และเกิดประโยชน์ต่อคนที่ประสบภัยได้สูงสุด ... นี่คือสิ่งที่เกษจะรับใช้พระเจ้าได้ เพื่อคนใต้ ณ เวลานี้ เอาหละ ขอพระเจ้าอวยพรทุกคนนะเจ้าคะ และขอให้สนุกกับการรับใช้ มีความสันติสุขของพระเจ้าครองใจให้ถึงที่สุด .... ก้าวไปกับพระเจ้าด้วยความเชื่อ ความหวัง ความรัก และขอให้แผนงานอันดีที่พระเจ้าวางไว้สำหรับชีวิตของเราเองทุกคนจะขีดเส้นเดินไปจนสุดสาย ... พระเจ้าอวยพรค่ะ