เป็นไงกันมั่ง ...แฮะๆๆๆ เริ่มมีอาการไอต่อเนื่อง ... อุอุอุ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอกเจ้าค่ะ
อ่ะ .... มากันที่เรื่องอยากเล่า .... เมื่อวันอังคาร (ที่ผ่านมาสดๆ ร้อนๆ) เป็นอีกหนึ่งความท้าทาย ร้องไห้ขี้มูกไหลเป็นทางไปซะกระหน่ำเลย ก็มันอยู่ที่ว่าตอนเช้านู๋เกษกับยายพากันไปตรวจสุขภาพ ยายเองก็ได้เรื่องที่ตัวเองช็อค.. นู๋เกษก็ไม่ย่อยกว่า ไปเอ็กซเรย์เสร็จกำลังจะไปทำ Skin Test ก็มีคุณหมอ (หญิง)บอกว่าผลการเอ็กซเรย์เกษติดเชื้อวัณโรคปอดนะ ... ที่เราไปอย่างมั่นใจน่ะ เพราะคิดว่าสุขภาพของข้าเจ้าต้องเป็นปกติ มันต้องสบายดีและแข็งแรงทุกประการหละ ... เฮอะ ถึงกับเข่าอ่อนเล้ย ไม่อยากคุยโว แล้วเริ่มจะเรียกหาพระเจ้าแล้วนะ เริ่มเศร้า เริ่มคิดเยอะแล้ว ลองถ้าได้เป็นอะไรไปมันก็จะรู้สึกไม่ดี ร่างกายก็จะกลับมาเหมือนเดิมลำบาก เศร้าค่ะเศร้า ... โถร่างกายที่พระเจ้าให้มา ไปเกี่ยวดองกับโรคซะไม่ลืมหูลืมตา ที่ๆ ผ่านมาก็ทรมานร่างกายนี้ไว้ซะเยอะ ไม่ค่อยรักมันซะเท่าไร ทีนี้ก็เห็นพระคุณพระเจ้าหละ เริ่มอธิษฐานขอวันคืนให้ยืดออกไปอีกเพราะไม่อยากให้เกิดปัญหาอะไรขึ้น ..... หมอนัดให้ไปรับผลการตรวจเลือดและทุกๆ อย่างในวันศุกร์ ใจเกษมันวิ่งไปถึงวันศุกร์แบบไม่รู้ตัวเลยนะ ความรู้สึกในตอนนั้นคือว่า ให้พระเจ้าเป็นผู้ควบคุมหละกัน เมื่อเกษติดมันมาแล้วเกษก็จำเป็นต้องรักษาให้หายที่สุด แต่ถ้าจะไปที่มอนเทน่าแล้วมีประวัติก็ยิ่งเศร้าเลยจริงไหม? เลยทำให้หวั่นไหว รู้สึกสับสนจะเอาไงดี ที่รู้ง่ายๆ ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวซะแล้ว มันเศร้าซะ ....อยู่ที่ไหน เวลาไหนก็อธิษฐาน พระเจ้าน่ารักและสัตย์ซื่อที่ข้อพระคำของพระเจ้าหลายๆ ข้อหนุนใจเกษ ให้เกษเอาความกังวลทั้งหมดให้กับพระเจ้า จริงๆ เราก็ไม่ใช่คนมีเงินใช่ไหม กำลังดิ้นเรื่องค่าใช้จ่ายอย่างสุดๆ กำลัง แล้วมาเป็นซะอย่างนี้ก็เลยเครียด แต่ก็วางใจในพระเจ้านะ เมื่อจำเป็นต้องใช้เงิน พระเจ้าก็จะให้มา และเดือนนี้ก็หมดค่าใช้จ่ายไปเยอะเพราะการไปตรวจสุขภาพนี่แหละ ....พระเจ้าก็น่ารัก ยังคงให้ต่อไป ให้ต่อไป และฟังคำอธิษฐานของเกษด้วย การทำ Skin Test เริ่มออกผล มันบวมแดงออกมาให้เห็นเลย ยิ่งเห็นเกษยิ่งรู้สึกอยากร้องไห้เลย ไม่ต้องกลับไปให้หมอดูเกษก็รู้แล้วหละว่าเกษเป็นแบบนั้นจริงๆ และต้องเตรียมตัวในที่สุด .....
เมื่อวันไปรับผลมาถึงก็อธิษฐานอีก ฝากไว้กับพระเจ้า ให้พระเจ้าดูแลและทำการอัศจรรย์ ขอให้ไม่มีอะไรที่น่าเครียดกว่านี้เกิดขึ้น เมื่อไปให้หมอดูรอยแผลที่ฉีด Skin Test หมอก็บอกว่าเนี่ยเป็น positive นะ .. ค่ะ รู้แล้วค่ะ ว่ามันมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น --- แต่ความหวังยังมีอยู่ใช่ไหม?? ผลตรวจเลือดธรรมดา ไม่มีอะไรแปลก อย่างอื่นก็ปกติ กล้ามเนื้อทุกอย่าง กลับมาสู่ผลการเอ็กซเรย์อีกครั้ง.....--- หมอก็กรอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ---- เราเลยตกใจ เอ๊า .. หมอไหนบอกว่ามีวัณโรคไงคะ? หมอบอกว่ามีที่ไหน ใครบอก?? ไอ้เกษยิ้มแป้น เย๊ .... พระเจ้าทำการอัศจรรย์ใช่ไหม??? พระเจ้าแสนดีที่สุด... อ่านดูผลตรวจอีกครั้งก็ทุกสิ่งเป็นปกติไม่มีสิ่งแปลกปลอมใดๆ ในปอด ...หัวใจและเส้นเลือดใหญ่ก็เป็นปกติ วู๊ๆๆๆๆ .... ที่เศร้ามา 2 วันเป็นอันเจ๊าท์กันไปหายกันนะ อุอุอุอุ ฮ่าๆๆๆ ... พระเจ้ากำลังสอนเกษและช่วยให้เกษมีความเชื่อ มีความหวังกับพระเจ้ามากขึ้น และในสิ่งที่เกษทำทุกสิ่งจำเป็นต้องพึ่งพระเจ้าทั้งหมดแล้วหละ กำลังที่เกษทำออกไปทั้งหมดให้ค่าเป็น 0 เลยต้องกลับมาถ่อมใจกับพระเจ้าและเริ่มต้นกับชีวิตใหม่อีกครั้ง ต่ออีกครั้ง ขอบคุณใครก็ตามนะที่ได้อธิษฐานเผื่อ และวันนี้เกษก็กำลังฝึกฝนตัวเองในการออกกำลังกายและเอาใจใส่สุขภาพให้มากยิ่งขึ้น ... เรื่องอดีตที่เกิดขึ้นเกษก็รู้ว่าพระเจ้าจะเป็นคนนำสิ่งที่ดีที่สุดกลับคืนมาให้เกษ วันนี้เลยมีกำลังขึ้นบินใหม่บนท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้าสวยงาม ไม่ใช่ฟ้าหม่นๆ เหมือนสองวันที่ผ่านมา ... ขอบคุณค่ะพระเจ้า พระเจ้าน่ารักที่สุดเลยๆๆๆๆ
อ่ะนะ ... คิดถึงงงงงง
Thursday, January 20, 2005
Posted by
Gade
at
9:56 PM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
แนะนำตัวนะคะ
เกษค่ะ เป็นสาวใต้ที่ร่อนผจญไปยังทุกที่ รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจ และสนใจในด้านดนตรี การวาด การแปล และงานด้านสื่อ ทำงานให้กับสำนักงานวายแวม ซึ่งเป็นองค์การคริสเตียน เพราะพระเจ้าเรียกให้เกษเป็นผู้รับใช้ เกษอยากเห็นคนไทย ได้มีโอกาสรู้จักพระเจ้าเหมือนอย่างที่เกษได้รู้จัก และด้วยความเชื่อว่า ข่าวประเสริฐเดียวกันนี้ ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเกษได้อย่างมากมาย จะเปลี่ยนชีวิตของคนทุกคนด้วย
พระเจ้าอวยพรนะคะ
พระเจ้าอวยพรนะคะ
0 comments:
Post a Comment